jæja...

þá er viðburðaríkri helgi lokið, svona næstum því. Líkamlegt ástand mitt er svona þokkalegt þrátt fyrir mikla áreynslu í skemmtanalífinu síðustu 2 daga.

Á föstudaginn var óvissuferð í vinnunni. Ég ákvað að skella mér á síðustu stundu því að það var víst svo skemmtilegt í fyrra þegar ég var í Amsterdam á sama tíma. Klukkan 3 tímanlega var okkur ekið frá ÍE í 4 rútum og höfðum ekki hugmynd hvert við vorum að fara. Þetta var nú ekki langur akstur því að við fórum alla leið upp í heiðmörk. Þar voru allt í allt 4 stöðvar með hinum ýmsustu þrautum og hópefli. Okkur var skipt niður í 8 hópa og ég tilheyrði köttunum. Við stóðum okkur ekkert smá vel enda kom það í ljós þegar leið á kvöldið að við urðum í 2. sæti, aðeins 5 stigum á eftir vinningsliðinu. Þrautirnar voru miserfiðar og misskemmtilegar. Okkur var afhent örlítið alkóhól en við vorum nú svo heppin að það var í upphafi ferðarinnar í heiðmörk og þeirri ferð lauk ekki fyrr en um hálfátta. Svo að eftir síðustu þraut þá vorum við orðin ansi óþolinmóð. Við höfðum svo sem enga hugmynd um hvar kvöldið myndi halda áfram og áfangastaðurinn kom mjög á óvart. Vissulega vorum við skítug en að velja reiðhöllina í Víðidal til að hýsa okkur var kannski full gróft. Þar var fimbulkuldi því að húsið var galopið í báða enda og vindtrekkurinn stóð í gegn. Ekki nóg með það því að það voru ekki einu sinni sæti og stólar fyrir alla sem að mættu ( hefði nú alveg mátt áætla hvað við yrðum mörg því að það var nauðsynlegt að skrá sig ) . Svo að ég setti bara upp húfuna mína og vettlinga og renndi upp dúnúlpunni. Baldur kokkur tók sig vel út við grillið og steikti fyrir okkur svínalundir eins og honum einum er lagið. Ég settist með minn disk upp í stúku þar sem ég borðaði með diskinn á hnjánum og brotin plasthnífapör. Ógleymanleg sjón enda margar myndir teknar af okkur sem að vorum þarna að hvetja mann og annan ;) Eftir það þá stóð ég mig vel við drykkju á misáfengum veigum. Aaahhhhhh ekki má gleyma því að ég fór aðeins að dansa, svona til að ná hita í kroppinn og það tókst ekki betur en svo að ég missteig mig. Þá þurfti ég meira alkóhól til að finna ekki nístandi verkinn sem að skreið upp legginn á mér. Svona gekk kvöldið, annaðhvort að dansa sér til hita eða syngja sig hásan með misslæmum árangri. Það skýrir kannski misbrestina í röddinni núna ;)
Þegar við vorum komin með alveg nóg þá dobbluðum við eina rútu takk fyrir til að keyra okkur nokkur á players. Ekki málið. Þar hélt samkunda okkar áfram, við alveg rosalega flott í djammfötunum okkar sem að samanstóðu aðallega af flíspeysum og gönguskóm. Ég lenti á trúnó eiginlega allt kvöldið og það hélt áfram á players. Svo loksins skreið minn kæri inn úr dyrunum tæplega 3 og vissi ekki hvað hann hét. Ætti kannski að deila því með þeim sem ekki vita að minn kæri heitir Guðmundur, kominn tími til að ljóstra því upp ;) Ég ákvað að koma kallinum heim enda beið okkar annað djamm daginn eftir.

Á laugardeginum var engin leið að vakna fyrr en seint og um síðir. Þegar ég steig í löppina þá hélt ég að dagurinn væri úti. Þvílíkur sársauki. Sem betur fer lagaðist það eftir því sem ég brúkaði löppina meira. Ég elska laus liðbönd...NB ;) alla veganna þegar ég loksins hafði mig á fætur eftir að hafa fengið smá aðstoð frá Gumma og KFC þá náði ég að dobbla hana Ragnheiði aðeins með mér í þvagrás kapitalismans. Þar eyddum við nokkrum krónum í föt, eins og okkur einum er lagið. Og ég keypti afmælisgjöf því um kvöldið var okkur boðið í þrítugsafmæli hjá Óskari og Dóroteu konunni hans uppi í músó. Stelpurnar fengu að gista hjá tengdó meðan við héldum sem sagt áfram frá því kvöldið áður. Við vorum nú ekki fyrst á staðinn heldur voru mætt þar Snorri og Nína, frænka hans Gumma. Við vorum nú búin að heyra að Snorri hefði byrjað í öllaranum fyrr um daginn í barnaafmæli. Það stóðst líka því þar sat hann og ljómaði eins og sól í heiði. Alli og Nong konan hans bættust í hópinn og svo Bjössi frændi. Sem sagt 9 alls sem að slógumst um allt bús í húsinu. Óskar veitti vel og bollan smakkaðist bara vel, þrátt fyrir landablandið og sólarhringslegnu ávextina sem að í hana fóru líka. Úthaldið var nú ekkert spes og þegar klukkan var farin að ganga 2 ákváðum við að nú væri komið gott. Þannig að þetta kvöld varð aðeins styttra en það fyrra. Ragnheiður deildi með mér töfralausn í gær í sambandi við timburmenn. Það er að taka eina teskeið af salti með vatni áður en ég færi að sofa, sem ég gerði. Og vaknaði bara svo hress í morgun. Nú erum við búin að endurheimta börnin öll saman og þessari helgi lokið, svona næstum því. Morgundagurinn verður örugglega erfiðari en dagurinn í dag, það er alltaf svoleiðis. Svo að ég verð viðbúin...drekk nóg af sterku tei og reyni að þrauka hann ;)

c",)