Tæklið hana stelpur !!!

Klassísk setning síðan um helgina...

Á laugardaginn var Gilla gæsuð. Hana grunaði ekki neitt enda höfðum við hver á eftir öðrum logið að henni undanfarið. Hún ætlaði sér að gera eitthvað annað á laugardaginn en raunin var. Hún var vakin á laugardagsmorgun og kom til dyra og þar beið hennar kassi með ýmsu góðgæti. Hún hljóp reyndar inn í herbergi og lokaði og sagðist vera farin aftur inn að sofa en kom loks fram og fór að taka sig til. Hún var send með rútunni úr Borgarnesi í bæinn þar sem hún komst í tæri við unglingspilta sem voru að koma úr meðferð. Kannski ekki ideal að biðja þá um aðstoð við að opna bjórflöskuna sína en hún kann að bjarga sér. Að lokum komst hún heilu á höldnu niðri á BSÍ og þar tók við heljarinnar eftirför (þ.e. þær sem ætluðu að mynda hana og Gilla ) á Vegamót þar sem við svo biðum eftir henni. Við ljómuðum allar þegar hún kom og ekki síst hún enda orðin doldið kennd. Við fengum okkur ógeðslega góðan mat og soldið mikið af bjór og svo hófst ratleikur mikill.

Leið okkar lá í Garðabæinn þar sem að kvennahlaupið var haldið. Minn hópur var reyndar svo kewl að við tókum bara taxa á meðan hinar ( þ.á.m. Gilla ) tóku strætó og komu þ.a.l. talsvert á eftir okkur þangað. Í millitíðinni fórum við í ríkið og bættum aðeins á birgðirnar. Gilla var ekkert smá ánægð með að fá að taka þátt í hlaupinu því að það var víst hennar upprunalega plan á laugardeginum. Við sátum flestar hjá en keyptum reyndar bol til að finna til samkenndar með þúsundum kvenna. Og fengum m.a.s. medalíu fyrir ákafan stuðning.
Þegar hlaupinu lauk fengum við smá ábót á alkóhólið og var það vel þegið. Við skáluðum sko í kampavíni fyrir hlaupagarpinum og fórum svo áfram í Kópavoginn þar sem beið okkar ratleikur og pikknikk. Og enn var bætt á birgðirnar...
Svo kom að því að við fengum aðeins að sulla soldið í sundhöll RVK. Ég hef ekki komið þar inn í mörg ár og hinar stelpurnar fengu svona fortíðarhroll og minningar um óskemmtilegt skólasund. Gilla skellti sér á stökkpallinn en sleppti söngnum þrátt fyrir mikla hvatningu. Það var nú svo sem í lagi. Veðrið var náttúrulega svo gott að við höfðum sko góða ástæðu til að skella okkur út á sólbaðsþakið í sundhöllinni og þar beið okkar heldur betur fögur sjón. Gömul, hrukkótt níræð nakin skrudda sem var sko ekki í góðu skapi yfir komu okkar. Hún vildi víst fá að vera nakin í friði.Hún lét fúkkyrði fjúka í átt til okkar og þegar Gilla var í miðri Mullersæfingu þá datt út úr henni..."Tæklið hana, stelpur " og við svoleiðis sprungum úr hlátri. Vonandi verður þetta sýnt í bryllupinu ;)

Eftir að við höfðum skolað af okkur klórnum og fúkkyrðunum þá héldum við heim til Jónu og sátum þar á pallinum lengi vel. Enda var veðrið alveg hreint frábært. Við fengum sendan indverskan mat í sterkara lagi svo að það þurfti bara að drekka meira. Svo sem í læ...ekki eins og dagurinn hefði ekki verið undirlagður í alkóhóli. Gilla fékk sitt dekur ( fótabað í bláu fótanuddtæki frá því um miðja síðustu öld ) og var förðuð voðalega fínt af Maggý.
Seinna um kvöldið var svona minningarleikur, þ.e. hver okkar átti að koma með hlut sem að minnti okkur á Gillu. Þetta var mjög gaman þar sem við höfum þekkt hana mislengi. Mér telst til að við höfum þekkst í heil 17 ár, meira en helming ævi okkar. Og mín fyrsta minning um Gillu eru fyrstu jólin okkar "saman" fyrir einmitt 17 árum ( held ég), þá tók hún mig inn í herbergi með sér að sýna mér medalíusafnið sitt ( að beiðni Distu ) og þar voru þær nokkrar enda stúlkan mikil keppnismanneskja. Svo að mér fannst tilvalið að gefa henni medalíu með áletrunni " Gæs ársins 2005 ". Og það féll ekkert smá vel í kramið. Við vorum á þessum tímapunkti allar farnar að gráta yfir þessu minningaflóði og Gilla var löngu búin að þurrka fínu förðunina framan úr sér, eins og við hinar. Ég held að við höfum klárað viskustykkjabirgðirnar hennar á nótæm. Yndisleg stund og yndislegar minningar ( og megi þær verða miklu fleiri ). Svo bara dönsuðum við og tjúttuðum þangað til að komið var nóg og þá rölti ég með Gillu yfir til pabba og Distu þar sem við lögðumst í rúmið og áttum saman notalegt koddahjal. Gummi kom svo og sótti mig, mundi reyndar ekkert eftir því daginn eftir. Þá ákvað ég að ég skyldi fara í brúðkaupið hja Gillu og Stefáni og senda Gumma á ættarmót með börnin. Ég held að ég komi nú ekki til með að sjá eftir þessari ákvörðun enda gera þau þetta bara einu sinni á ævinni : )

Svo eru bara 3 dagar þangað til að ég fer til Amsterdam. Gummi fór út í nótt og er strax farinn að sakna mín, jafnmikið og ég sakna hans. Svo að það verður yndislegt að eiga ljúfar stundir með honum og Siggu minni í damminu.

Og nú hef ég ástæðu til að kaupa sætan sumarkjól og skó fyrir bryllupið... ;) ekki slæmt það...

c",)