Vinnualkinn hér...

þetta er ekkert eðlilegt lengur. Ég skilaði af mér alveg ógeðslega mörgum tímum í þessari viku, ekki gott fyrir mannorðið. Ég hef það á tilfinningunni að ég yfirgefi ekkert sturlugötu lengur og þá er þetta orðið slæmt. Ég ætti að plana smá frí svona fyrir sjálfa mig, þá kannski myndi þessi tilfinning hverfa. Fyrir utan það að bakið á mér mótmælir þessu öllu saman. Ég held að ég sé að fá kryppu án gríns. Ég get ekki rétt almennilega úr mér og alls ekki horft upp í loft, eins gott að halda sig frá flugeldum næstu daga. Svo er líka erfitt að neita eða játa sem getur verið mjög slæmt þegar maður er multitasker eins og ég ( NB yfirmaður minn fann þetta orð á mig þegar hann sá mig á öllum hæðum sturlugötu einn daginn, þetta er ekki komið frá mér... )

Minn kæri er nú staddur í sól og sumaryl í Hollandi. Það er alveg hrikalega skemmtilegt að fá símtöl þar sem að fólk dæsir yfir hita ?!?!?! og sól á meðan við hérna á klakanum tínum fram vetrarfötin okkar. En hann kemur nú heim í dag og veruleikaskynið kemst aftur á norm stigið. Kannski lagast bakið á mér við að fá hann til mín, sef eitthvað undarlega þegar hann vantar. Kristín gerir bara ekki sama gagn enda ekki alveg af sömu stærðargráðu þó að yndisleikinn bætir það nú upp. Ekkert smá ljúft að vakna upp við það að manni er strokið varlega og bent vinsamlega á að koma sér á fætur því að það sé nú kominn dagur. Hún fylgist vel með þessu öllu.

Ji, ekki má ég gleyma mánudeginum síðasta en þá varð pabbi minn 65. Allt í einu. Frekar fyndið. Í tilefni dagsins fórum við út að borða á Hereford steikhúsi, ég og minn kæri, pabbi og dista og svo gilla og stefán úr borgarnesi. Þetta var svo skemmtilegt kvöld að það verður erfitt að lýsa því. Og maturinn, þessi staður er alveg æðislegur. Ég er eiginlega enn södd síðan á mánudeginum svo að það segir nú sitt. Enda fengum við okkur 3réttað og gátum varla klárað. En það tókst. Allir skemmtu sér konunglega og voru ánægðir með kvöldið, ekki síst afmælisbarnið. Þegar við kvöddumst þá flugu þau orð að við ættum að gera þetta oftar. Vonandi verður af því :)

Svo leið vikan bara í vinnu og meiri vinnu. Það verður bara enn ljúfara að taka sér frí út á alla tímana sem ég er búin að vinna mér inn. Jæja, ætli ég reyni ekki að stumra hérna yfir tiltekt í smá stund svo að ég geti notið dagsins og mannsins míns þegar hann kemur heim á eftir :) Get varla beðið...


c",)

Glætan...

var búin að blogga heilmikið og með einhverjum aulagangi þá þurrkaði ég það allt út !!!

Well, byrja þá bara aftur. Langt síðan síðast. Gott að blogga með svona löngu bili því þá er ekki séns að muna allt sem á dagana hefur drifið. Alzheimer dæet herjar á mig, geri mér alveg fullkomlega grein fyrir því. Gott að geta áttað sig á göllunum í sambandi við mann sjálfan.

Alla veganna þá hefur svona eitt og annað gerst síðan síðast. Við fórum í brúðkaup núna í ágúst, akkúrat þegar það reið heilmikil hitabylgja yfir landið. Mjög þægilegt eða hittó. Við sátum og svitnuðum í kirkjunni á meðan að frændi míns kæra gekk að eiga konuna sína. Svo héldum við í veislusalinn á meðan að þau létu mynda sig í bak og fyrir. Hann var á 3ju hæð og það var ekki hægt að kveikja á viftunum því að þá slokknaði á kertunum. Þar af leiðandi héldu flestir sig í anddyrinu meiri partinn af veislunni. Segja má að hún hafi endað á gangstéttinni í Skeifunni. En hún var ótrúlega skemmtileg og mikið hlegið. Við eigum eftir að rifja þetta upp aftur og aftur í ellinni ;)

Hvað annað ?? Já, auðvitað. Mín kæra Sigga var á klakanum og ég eyddi smá tíma með henni. Við meira að segja skelltum okkur á djammið kvöldið fyrir menningarnótt. Skemmtum okkur konunglega með þeim örfáu sem að voru úti á lífinu þetta kvöld, þar á meðal var minn kæri sem við hittum seinna um kvöldið til að tryggja að hann gæti komist heim. Eða svo að segja. Við 3 enduðum á Dubliners þar sem minn kæri var að henda burtu einhverjum köllum sem að fannst ég álitlegur kostur á 10unda glasi það kvöldið. Sigga var nú á bömmer yfir því að ekki væri reynt við hana á þessum stað. Þetta var bara fyndið.

Menningarnótttin fór nú ekki alveg framhjá okkur þó að við höfðum ekki heilsu til þáttöku fyrr en um kvöldmatarleiti. En við skelltum okkur nú í bæinn og höfðum gaman af. Nema hvað að kvöldmaturinn var ekki góður. Mæli engan veginn með einhverjum taco take away stað í Lækjargötunni. Alveg skelfilega vondur matur. Tónleikarnir niðri á hafnarbakka voru æðislegir og ekki síst þar sem við nutum þeirra um borð í hvalaskoðunarskipi í hafnarmynninu. Flugeldasýningin var ótrúlega flott og við erum enn með hálsrýg. Kristín var ekki alveg að fíla þetta í byrjun og lokaði bara augunum en í lokin öskraði hún manna hæst yfir þessum látum og ljósum. Hún var svo með smá sjóriðu eftir þessa stuttu siglingu sem endaði eins og hjá svo mörgum þetta kvöld að kvöldmaturinn kom öfugur upp úr henni þegar við komum heim. Hægt að skella skuldinni á kvöldmatinn.

Og svo síðast en ekki síst vil ég fá að óska henni Þórunni Kristínu Gautaborgarbúa til hamingju með trúlofunina en hún lét verða af því sama dag og menningarnóttin var hér á klakanum.

Svo snýst lífið bara um vinnuna þessa dagana. Er orðin vinnualki og er ekkert sérlega stolt af því. Núna er það ég sem að vinn frameftir og um helgar og minn kæri sér um heimilishaldið á meðan. Þetta verður nú ekki svona til frambúðar...vona ég ;)

jæja, best að fara að skella sér í sturtu svo að hárgreiðslan verði alveg pörfekt í morgunsárið. Það er svo flott þegar ég sofna með hárið blautt...hehehe

svo kúl að geta sett inn svona marga liti, þetta verður eins og eðaldiskótek...


c",)