Déjà vu

Ég var að uppgötva í gær að líf mitt undanfarið hefur verið svolítið déjà vu. Ég var að tala um þetta við Gumma í gær og hann fattaði um leið hvað ég meinti. Og við getum meira að segja tímasett þetta…
Sko, við skiluðum Mözdunni í gær ( = eigum engan bíl ) og erum að leita að öðrum þessa dagana. Það er búið að prufukeyra flest allar tegundir og verið sest upp í aðrar og snúið við á nóinu. Til dæmis Citroen. Það er nú meiri viðbjóðurinn, gallabuxurnar mínar voru límdar við lærin á mér í heilan dag eftir að ég prófaði að setjast inn í einn. Plusshrollur… Og alltaf þegar við erum að nálgast niðurstöðu þá er annaðhvort bíllinn seldur eða eitthvað gerist þannig að við hættum við. Og þetta var nákvæmlega svona fyrir 3ur árum.
Annað, Gummi er búinn að liggja heima alla vikuna, fékk úrskurð á miðvikudaginn að hann væri með eðal streptókokka og ætti að taka því rólega. Fyrir 3ur árum horfði þetta aðeins öðruvísi við , þá vorum við nýbúin að fá mözduna okkar, voðalega lukkuleg. Gummi var þá tiltölulega nýbúinn í endajaxlatöku hjá tannsa og var á einhverju pensillíni. Nema hvað að 3ur dögum eftir að við fáum bílinn þá fer Gummi að steypast út í útbrotum. Og það eina sem honum datt í hug var að hann væri örugglega með ofnæmi fyrir leðursætunum í mözdunni. Eða þá fyrir Ariel Ultra. Eftir 2 heimsóknir á bráðamóttökuna, nokkrar sterasprautur og eitthvað jukk í æð kom í ljós að hann var með ofnæmi fyrir penisillíni. Sem hann hafði fengið hjá tannsa. Og viti menn, hann er að bíða núna eftir að komast til tannsa. Yet again déjà vu. Þannig að bílamál, veikindi og tannsaferðir. Vonandi er það bara þetta þrennt sem tilheyrir þessu déjà vu, alla veganna nenni ég ekki þessum bráðamóttökuferðum. Svo að ég er voða dugleg að minna Gumma á að taka lyfin sín, ekkert múður á mínu heimili.

Annars er allt gott að frétta, ég held bílaleitinni áfram og finn vonandi einhvern kagga sem mér líkar við. Sumarleyfisblogg kemur síðar ;)

c”,)