Ji ég held...

að tölvan hérna heima sé að syngja sitt síðasta. Og hvað þá þegar bloggið verður svona langt...
en here goes ; )

Jæja...þá er nú aldeilis liðinn tíminn síðan síðast. Og ég er sko búin að fara til útlanda og í brúðkaup í millitíðinni svo það hefur verið nóg að gera svo sem. Best að byrja á Amsterdam ferðinni. Upphafið var nú ansi skrautlegt, svo ekki verði meira sagt. Heiða tengdamamma var svo yndisleg að skutla mér út á flugvöll um miðja nótt svo ég var mætt í Leifinn rétt rúmlega 5 um morgunn, alveg hreint óskaplega hress. Tékkið gekk hægt en vel og svo var ég auðvitað stoppuð í leitarhliðinu ( er náttla svo skuggaleg útlits... ) en þá fattaði ég ekki að það eru sylgjur á stígvélunum mínum svo ég varð að vippa mér úr þeim og ganga í gegn aftur. Þá pípti ekkert svo þeir voru ekki með nemana stillta á lykkjufund ( eins og síðast í Amsterdam ). Ég var sem sagt á góðum tíma í fríhöfninni og hugsaði mér gott til glóðarinnar. Það fyrsta sem ég keypti var kæfubiti handa henni Siggu minni. Algjört möst að koma með hann í dammið. Hann borgaði ég með klinki sem ég var með í vasanum. Voðalega hentugt. Vegna veðurblíðu úti ákvað ég að vera soldið forsjál og kaupa mér góða sólarvörn, fann hana og ætlaði að fara að borga hana. Þá sá ég, mér til mikillar skelfingar, að ég var ekki með debetkortið mitt. Ég var sem sagt á leiðinni til útlanda með engin kort. Ég fékk þetta netta taugaáfall og hringdi í Gillu frænku ( sem alltaf vaknar um miðjar nætur vegna vinnu ) og hringdi líka í Gumma og vakti hann. Ég sat bara með allt innvolsið úr töskunni minni og hló geðsjúkum taugaveiklunarhlátri. Það bráði nú af mér eftir stutta stund og ég ákvað að prófa að taka út af reikningnum mínum sem var svo eftir allt ekkert mál. Svo að ég var komin með íslenskar krónur og evrur í veskinu og þetta bara reddaðist allt saman. Ég keypti mitt sólarkrem og skundaði svo út í flugvél ( reyndar búin að fá mér einn kaldan í millitíðinni svona til að slökkva á taugaveikluninni ). En viti menn, næsta tók bara við.
Þegar við vorum komin út í vél þá tafðist brottförin um heila klst því að það þurfti að smala einhverjum Parísarförum í vélina hjá okkur vegna bilunar í einhverri dollunni. Svo við sátum þröngt á leiðinni út ( bara eins og venjulega ). Loksins, loksins lentum við. Þá tók bara annað við. Ég er farin að rata um Schipol eins og Mosfellsbæ og var þ.a.l. fljót að koma mér að töskubrettinu. Þar beið ég og beið og beið lengur þangað til að nokkrar tuðrur komu á brettið. Svo hægðist á brettinu og allt í einu stöðvaðist allt. Og ég beið bara lengur ( orðin alvön ), reyndar farin að spá í að snúa bara við og koma mér heim enda hafði nóg gengið á. Svo allt í einu var okkur tilkynnt að færa okkur að öðru bretti því að það þyrfti að laga það sem við stóðum við. Mín labbaði yfir og fleiri tuðrur fóru að berast, allar nema mín. Hún prumpaðist út á upprunalega brettinu svo að ég hljóp þangað og náði í hana. Meira vesenið. Að lokum gat ég farið út og hitt Gumma minn.
Eftir að við vorum búin að fá okkur aðeins í gogginn fórum við að ná í lyklana að íbúðinni hennar Siggu og komum okkur aðeins fyrir. Sigga var á einhverri ráðstefnu og kom svo seinna um kvöldið. Og þá hófst tjúttið. Við skelltum okkur á mexíkóskan steikarstað og fengum okkur KÖNNU af frosinni margarítu ( svo sterk og góð... ) og settumst svo á Leidzeplein og virtum fyrir okkur mannlífið. Föstudagurinn fór í búðarráp. Reyndar var nú ekki mikið hægt að kaupa, ekkert að gera við sumarföt hérna á klakanum. En ég endaði daginn með 2 gallabuxur, 1 kjól, 1 pils, nokkra boli og jakka á mig og svo stuttermaboli og kjóla á Kristínu. Svo að þetta var nú svo sem í læ. Gummi var auðvitað í eftirdragi með VISAkortið því að ég var auðvitað ekki með mín kort ( meiri déskotans ljóskan ). Við fórum svo á hollenskan stað um kvöldið og fengum okkur túnfisksteik, ammi nammi. Smá djamm og svo curly fries á Leidze. Laugardagurinn var ljúfur, Sigga fór reyndar í brúðkaup svo við gerðumst svona ekta túristar og gengum um miðbæinn og fórum í canalcruise með geðstirðan skipstjóra sem blótaði og ragnaði svo að maður svitnaði bara. Það var alveg skelfilega heitt þennan dag, eitthvað um 30 stiga hiti svo ég var dugleg að jóðla á mig sólarvörninni minni góðu. Gummi var ekki eins duglegur og endaði með rautt nef og handlegg í lok dagsins. Við flúðum svo bara heim og fengum okkur nokkra kalda á meðan við biðum eftir Siggu. Fórum út að borða á uruguaiskan steikarstað ( ALBERTOS ) og ji hvað þetta var gott. Kojan heillaði doldið um kvöldið svo að við fórum bara heim og hittum Siggu þar, sátum og drukkum og kjöftuðum þangað til að augun sögðu stopp. Sunnudagurinn fór svo bara í rölt og rómantík, hittum aftur vin okkar sem við eignuðumst á föstudeginum. Hann er breskur og býr í einu af fínu hverfunum í Amsterdam. Það fyndna var að hann var í hermannajakka og leit út fyrir að vera heimilislaus. Þetta er ekki búið. Hann var með svona renndan brjóstvasa og allt í einu skýst hvít rotta upp úr honum og læðir sér upp á öxlina á honum. Ég missti andlitið. Hann þolir sem sagt ekki breska eða ameríska ferðamenn því að þeir bera enga virðingu fyrir öðru fólki. Svo hann er duglegur að sýna þeim rottuna sína ( sem heitir Sinbad ) því hún hefur sömu skoðun á þeim og bítur þá bara ;) Við náðum fínum myndum af þeim, enda er þetta eiginlega ótrúlegt. Og þá held ég að sé búin að kovera Amsterdam ferðina...

Og þá er það næsta mál á dagskrá. Eða þannig. Ég ákvað þegar við vorum að gæsa Gillu að fara í brúðkaupið. Og Gummi fór líka með mér. Hann ( við ) átti að vera á ættarmóti sömu helgi en það rigndi svo mikið að honum fannst það ekkert sérlega spennandi að vera þar einn í tjaldi. Ég var nú að snattast á föstudaginn að ná í blóm og fleira fyrir brúðkaupið. Ég kippti Distu og Maggý með mér og við vorum komnar í Borgarnesið rétt upp úr hádegi með fullan bíl af blómum. Restin af föstudeginum fór í að skreyta salinn í Bifröst og hann var líka ekkert smá flottur. Okkur var boðið í mat um kvöldið niður í bústað til pabba og Distu. Grill og tilheyrandi meðlæti, nema kannski skinkusalatið sem rataði á borðið. Óvart ? veit ekki... Eftir átið keyrði ég tilvonandi brúði ( Gillu ) og Maggý niður í Borgarnes og við settumst aðeins niður að tjatta. Ég var svo komin heim til mín rétt rúmlega 1 um nóttina, nett búin á því.
Laugardagurinn var blautur, svo ekki sé meira sagt. Við klæddum okkur í okkar fínasta púss ( Amsterdam dress ) og keyrðum upp eftir í brúðkaupið sem byrjaði með kirkjunni kl. 4. Gilla var svooooooooooo falleg brúður að þegar hún labbaði inn gólfið skutust nokkur tár fram. Ég reyndi að halda aftur af mér og tókst það nokkuð vel. Guðrún Árný söngkona söng nokkur lög, svo vel að tárin spruttu aftur fram. Presturinn var æðislegur, við hlógum bara og hann náði að lyfta mannskapnum upp úr rigningunni. Auðvitað sögðu bæði Gilla og Stefán já ( kom ekkert annað til greina ).
Við brunuðum úr kirkjunni í Borgarnesi og keyrðum á eftir pabba sem keyrði í loftköstum upp í bústað, það sagði Dista alla veganna. Við húkkuðum þau upp þar og sáum meðal annars þegar það voru teknar myndir af hjónunum. Ég stalst til að taka nokkrar æðislegar.
Veislan var haldin í Bifröst. Við misstum aðeins af því þegar hjónin komu þangað en náðum að skála með þeim inni í salnum. Veislustjórinn, hún Maggý, hélt svo vel utan um allt að restin af kvöldinu rann mjög ljúflega. Maturinn var æðislegur, sterk og góð humarsúpa í forrétt og svo kalkúnabringur og lambalæri í aðalrétt með hrikalega góðu meðlæti. Og desertinn :s ómægod, ég fór 2 ferðir og fékk mér súkkulaðiköku með hindberjakremi og kransaköku, sem að var svo góð að ég eiginlega pantaði eina slíka í ferminguna hjá Þorvarði á næsta ári. Heimabakað er best.
Skemmtiatriðin voru hvert öðru betra en gæsaatriðið var langbest, það lá allur salurinn og engdist um með tárin í augunum, þvílík voru hlátrasköllin. Ég þarf endilega að nálgast það og spila það í vinnunni þegar ég er alveg að bugast. Í heildina skemmtu allir sér konunglega ( svo langt sem ég veit ), Gilla og Stefán stungu af rétt upp úr miðnætti og við héldum áfram til svona 2. Þá allt í einu var eins og við hefðum verið rotuð og það var bara komið gott. Við vorum svo sniðug að bóka okkur í gistingu á Hótel Bifröst svo að það var ekki langt að fara upp í herbergi. Ég þraukaði allt kvöldið í svörtu pinnahælunum mínum og fann ekkert fyrir því. Stolt stelpan...
Svo á sunnudaginn kíktum við aðeins við í bústaðnum hjá pabba og Distu þar sem að heilsan var svona misgóð enda voru þau að til klukkan 5 um morguninn. Alltaf langmesta stuðið í þeim eldri, við yngri höfum ekkert úthald...
Og svo að lokum að þá eignaðist ég litla frænku síðasta sunnudag í Svíþjóð. Loksins, loksins lét hún sjá sig en greyið Þórunn Kristín var búin að ganga 18 daga framyfir :s þeir eru svo líbó í svíaríkinu... Innilega til hamingju með litlu dúlluna, elskurnar mínar....

Er þetta ekki bara orðið ágætt í bili ? Ég þakka öllum þeim sem nenntu að lesa þetta frá upphafi til enda... hehehehe

c",)