Vinnualkinn hér...

þetta er ekkert eðlilegt lengur. Ég skilaði af mér alveg ógeðslega mörgum tímum í þessari viku, ekki gott fyrir mannorðið. Ég hef það á tilfinningunni að ég yfirgefi ekkert sturlugötu lengur og þá er þetta orðið slæmt. Ég ætti að plana smá frí svona fyrir sjálfa mig, þá kannski myndi þessi tilfinning hverfa. Fyrir utan það að bakið á mér mótmælir þessu öllu saman. Ég held að ég sé að fá kryppu án gríns. Ég get ekki rétt almennilega úr mér og alls ekki horft upp í loft, eins gott að halda sig frá flugeldum næstu daga. Svo er líka erfitt að neita eða játa sem getur verið mjög slæmt þegar maður er multitasker eins og ég ( NB yfirmaður minn fann þetta orð á mig þegar hann sá mig á öllum hæðum sturlugötu einn daginn, þetta er ekki komið frá mér... )

Minn kæri er nú staddur í sól og sumaryl í Hollandi. Það er alveg hrikalega skemmtilegt að fá símtöl þar sem að fólk dæsir yfir hita ?!?!?! og sól á meðan við hérna á klakanum tínum fram vetrarfötin okkar. En hann kemur nú heim í dag og veruleikaskynið kemst aftur á norm stigið. Kannski lagast bakið á mér við að fá hann til mín, sef eitthvað undarlega þegar hann vantar. Kristín gerir bara ekki sama gagn enda ekki alveg af sömu stærðargráðu þó að yndisleikinn bætir það nú upp. Ekkert smá ljúft að vakna upp við það að manni er strokið varlega og bent vinsamlega á að koma sér á fætur því að það sé nú kominn dagur. Hún fylgist vel með þessu öllu.

Ji, ekki má ég gleyma mánudeginum síðasta en þá varð pabbi minn 65. Allt í einu. Frekar fyndið. Í tilefni dagsins fórum við út að borða á Hereford steikhúsi, ég og minn kæri, pabbi og dista og svo gilla og stefán úr borgarnesi. Þetta var svo skemmtilegt kvöld að það verður erfitt að lýsa því. Og maturinn, þessi staður er alveg æðislegur. Ég er eiginlega enn södd síðan á mánudeginum svo að það segir nú sitt. Enda fengum við okkur 3réttað og gátum varla klárað. En það tókst. Allir skemmtu sér konunglega og voru ánægðir með kvöldið, ekki síst afmælisbarnið. Þegar við kvöddumst þá flugu þau orð að við ættum að gera þetta oftar. Vonandi verður af því :)

Svo leið vikan bara í vinnu og meiri vinnu. Það verður bara enn ljúfara að taka sér frí út á alla tímana sem ég er búin að vinna mér inn. Jæja, ætli ég reyni ekki að stumra hérna yfir tiltekt í smá stund svo að ég geti notið dagsins og mannsins míns þegar hann kemur heim á eftir :) Get varla beðið...


c",)