Sumir...

eru sko heppnari en aðrir. Ein af mínu bestu vinkonum hún Ragnheiður eðalskvísa datt í lukkupottinn um daginn og vann flugmiða fyrir 2 til London í einhverum smessleik sem hún tók þátt í. Í dag var hún svo að segja mér að hún hefði nú dottið í annan lukkupottinn því að saumaklúbburinn hennar var dreginn út í einhverjum leik og þær fá alls konar gjafir og dúllerí... það er alveg ótrúlegt hvað lukkan leikur við suma. Ég er víst bara svona heppin í ástum fyrst að vinningunum rignir ekki yfir mig. Enda er ekki annað hægt að segja þessa dagana.

Minni mitt er svo gloppótt að ég gleymdi að segja frá prufukeyrslum og setuprófunum helgarinnar. Málið er að við erum að reyna að yngja upp blessaðan farkostinn á heimilinu. Þar sem minn kæri er tæpir 2 metrar á hæð þá sagði hann mér í mesta trúnaði að hann gæti nú ekki setið undir stýri í hvaða bíl sem er. En ég, þessi þrjóska stundum...trúði því nú tæplega en fékk aldeilis að eta hattinn minn um helgina. Við vorum búin að finna alveg eins bíl og við erum á um daginn, búin að prufukeyra og vorum nokkuð sátt. Nema hvað að við ákváðum að athuga fleiri kosti. Eftir miklar athuganir á netinu með tilliti til alls konar sérþarfa þá vorum við búin að þrengja hringinn niður í einhverjar 2-3 tegundir af bílum. Og á laugardaginn þá fórum við á rúntinn að tékka á þeim. Nema hvað að ég komst að því að ef að minn kæri ætlar að fá sér annan bíl en þann sem að við erum að keyra á núna þá verður hann annaðhvort að taka vænan bút úr lærbeini sínu og stytta sig allmikið...eða við verðum að aka um með topplúguna opna svo að hann geti stungið hausnum þar út svo hann komist almennilega fyrir. Hvorugur kosturinn er fýsilegur svo að á einum degi þrengdum við hringinn niður í 1 tegund og það er nú ekki slæmt. Nema hvað að það eru ekki margir slíkir í boði. Annaðhvort að hrökkva eða stökkva. Framhald síðar þegar vonandi verður stokkið ;)

Gat ekki annað en hlegið dátt í dag. Vorum látin fylla út könnun í vinnunni sem átti að kanna hug starfsmanna til stjórnenda fyrirtækisins og hve góður starfsandinn er. Ég var ekki lengi að fylla þetta út og skaut að lokum á stjórnendur að þeir ættu nú aðeins að bæta upplýsingaflæði til starfsmanna þegar það væri mögulegt...( same old...same old ) og einnig að það ætti nú að hlusta á okkur svona af og til...það hlýtur að vera einhver ástæða fyrir hagsmunaráði, nema það sé bara til að þagga niður í okkur. Þetta tók ekki langan tíma, ekki mikið í það lagt enda veit ég að það verður ekkert farið eftir þessu að lokum. Annars er vinnan bara ljúf þessa dagana, gott að geta sest niður og notið grassins og fetaostsins sem aldrei fyrr ;)

Nú er minn kæri í flugi í augnablikinu, að skila sér heim frá Færeyjum ( útnára heimsins að hans mati ). Ég var spurð um daginn hvort að það væri verið að refsa honum fyrir eitthvað í fyrra lífi því að þetta er í annað sinn sem að hann heldur þangað. Og hann sér fram á aðra ferð innan mánaðar. Hvað hann hefur eiginlega gert af sér, veit ég ei en alla veganna er hann ekkert sérlega mikið í skýjunum. Þeir geta alla veganna skemmt sér yfir málinu á meðan þeir eru úti, án þess að vera eitthvað sérlega andstyggilegir. Það besta sem að við gerum í vinnunni er að fara á færeyskar heimasíður og gráta aðeins af hlátri...ekki annað hægt. Eins og til dæmis klúbbur fyrir gilda limi, alveg hægt að misskiilja það. En það er sárasaklaust, þú verður einungis að vera meðlimur í klúbbnum. Eða það að panta sér pizzu. Með hænsnaungum og svömpum...þ.e. kjúkling og sveppum. Hljómar ekkert sérlega vel á færeysku ;)

Well, farin undir teppi...ótrúlegt hvað manni kólnar við pikkið.
Læt einn fjúka sem að ég fékk í símann í dag ( og skellihló í Hagkaupum þegar ég las hann... )

" Maður labbaði framhjá 17 ljóskum sem að stóðu fyrir utan Sjallann og spurði...hvað eruð þið eiginlega að gera hérna fyrir utan ??
Tja...svaraði ein, við verðum að vera 18 til að komast inn...

c",)