Ég er nautnaseggur...elska mat, vín og að sofa....sofa mikið, meira og mest eiginlega alltaf. Veitti mér þann munað að skríða snemma undir sæng í gær og fann hvernig vellíðanin leið um mig, hjúfraði mér og rotaðist um leið. Var svo náttla að vakna í alla nótt og hélt að ég væri að sofa yfir mig...svo að héðan í frá fer ég seint í ból, sef stutt og stefni á að fara ekkert úr náttfötunum yfir jólin...er þetta ekki fínt plan hjá míns ??
Kettlingarnir mínir eru sætastir...sýni ykkur þá fljótlega. Þeir eru að slást alltaf núna þangað til allt í einu að þeir verða rosa syfjaðir og þá sér maður þegar augnlokin þyngjast og þeir detta niður þar sem þeir eru þá stundina og bara sofa...útflattir á bakinu, algjörlega búnir á því. Svo er það eitt, það má ekki setjast niður við matarborð þá eru þeir mættir og finna á sér að þarna uppi gæti nú leynst eitthvað sem ætti heima í þeirra munni...eitthvað annað en blessað þurrfóðrið sem þeir fá. Og það er ekki mjálmað...það er öskrað þangað til að maður tekur þá og færir þá eitthvað annað svo að það sé hægt að tala saman á meðan á borðhaldinu stendur. Þeir eru alveg ótrúlegir. Er örugglega að særa þá heilmikið en þeir verða að læra að vera ekki að þessu betli endalaust....:S
Þorvarður er hetjan mín þessa dagana. Það er ekki lengra síðan en í síðustu viku að ég var að slást við hann ( í alvörunni ) til að fá hann til að læra. Svo á meðan ég eldaði í gær settist minn maður niður og lærði fyrir alla vikuna og hló og gantaðist allan tímann. Hann er típískur tvíburi, geðsveiflurnar alveg skelfilegar og ég sé fram á náðuga tíma þegar hann verður meiri táningur en hann er í dag...hlakka ekkert sérstaklega til sko...en tek á því þegar þar að kemur.
Þórunn er orðin gelgja og þó yngri en bróðir sinn...er sko að fara í afmæli á morgun og var svona að spá í hvað hún ætti að gefa drengnum og í hverju hún ætti að vera. Ekki nóg með það...eitt fyndið. Þegar ég kem heim í gær er móða á rúðunni á útidyrunum...þegar ég opna dyrnar er ég komin í tyrkneskt gufubað og þegar ég fer að athuga hvað sé í gangi þá sé ég mér til mikillar hrellingar að klósettgólfið hefur breyst í litla sundlaug. Kristín afrekaði þetta um daginn en þá var hún reyndar að þvo sér um hendurnar. Allt um það. Þarna stendur hún Þórunn með handklæði um sig að reyna að þurrka upp alla bleytuna, skömmustuleg á svip. ALDREI fyrr hefur hún tekið upp á því að fara í sturtu um miðjan dag...svo að það er ekki nema von að ég hafi orðið soldið hlessa. Svo við þurrkuðum upp gólfið í sameiningu og ég hló svo mikið á meðan að mig verkjaði í magann...

jæja já...kannski komið að því að gera eitthvað af viti, má alltaf reyna það come on...

c",)